ὀγκηρός

ὀγκ-ηρός, ά, όν, (ὄγκος B)

• bulky, swollen, ὀστέα Hp. Fract. 24 (Comp.); ὀ, εἰς τὸ ἄνω Id. Art. 13 (Comp.).
• • II metaph., stately, pompous, ὄνομα Demetr. Eloc. 176; τῆς βασιλείας ὀγκηρότερον διάγειν X. HG 3.4.8; ἐν τραγῳδίᾳ, πράγματι ὀγκηρῷ φύσει Longin. 3.1; τὸ ὀ. bombast, Arist. EN 1127b24: irreg. Comp. ὀγκότερος (formed from ὄγκος) Id. Pr. 966a2: Sup. ὀγκότατος AP 12.187 (Strat.).

ὀγκηρός, von großer Masse, großem Umfange, Arist. Probl. 10.54 ; prachtvoll, gew. tadelnd, τῆς βασιλείας ὀγκηρόεερον διάγειν, mit mehr Pracht leben, mit dem Nebenbegriff des Aufgeblasenen, Xen. Hell. 3.4.8 ; Sp. – Auch vom Styl, τὸ ὀγκηρόν, = ὄγκος, Arist. eth. 4.7.

ὀγκηρός, ά, όν ὄγκοs2

• bulky, swollen:—metaph. stately, pompous, Xen.; τὸ ὀγκηρόν trouble, Arist.