ὀρφνίτης
ὀρφν-ίτης [ῑ], ου, ὁ, dub. epith. of τάλαρος, AP 6.289 (Leon.).
ὀρφνίτης, ου [ῑ] adj. m. dépouillé, nu, Anth. 6, 289.
Étym. ὀρφνός.
ὀρφνίτης, τάλαρος, ὁ, Leon.Tar. 9 (VI.289), = ὀρφανός, doch ist die Bdtg nicht recht klar.