ὁμόσκηνος

ὁμό-σκηνος, ὁ,

• one living in the same tent, messmate, D.H. 1.55, 6.74, Men.Prot. p.3 D.; cf. ὁμόσκευος.
• • • 2 Adj., πλῆθος ἀνδρῶν -ον Max.Tyr. 6.4; living with, θεὸς ὁ. τῷ πλήθει J. AJ 3.8.10.