ὑπερδικέω
ὑπερδικέω, to plead for, act as advocate for
ὑπερδῐκ-έω, Boeot. ὁπερδικίω (q. v.),
- plead for, act as advocate for, τοῦ λόγου Pl. Phd. 86e; τὸ φεύγειν τοῦδʼ ὑπερδικεῖς advocatest acquittal for him, A. Eu. 652; ὑ. ὑπέρ τινος D.C. 38.10: abs., Plu. QConv. 2.694e.
ὑπερ·δικέω-ῶ [ῐ] défendre en justice, gén. Eschl. Eum. 652 ; Plat. Phæd. 86e ; avec ὑπέρ et le gén. DC. 38, 10 ; abs. Plut. M. 694e.
ὑπερδικέω, vor Gericht für Einen sprechen, ihn verteidigen ; πῶς γὰρ τὸ φεύγειν τοῦδʼ ὑπερδικεῖς Aesch. Eum. 622 ; τοῦ λόγου Plat. Phaed. 86e.
ὑπερδικέω
- to plead for, act as advocate for, τινός Plat.; ὑπ. τὸ φεύγειν τινός to advocate his acquittal, Aesch.