ὑπερδείδω
ὑπερδείδω, to fear for
ὑπερδείδω,
- fear for one, ὡς ὑπερδέδοικά σου S. Ant. 82; δράκοντας . . τέκνων ὑπερδέδοικε fears them for or because of . ., A. Th. 293 (lyr.).
- 2 fear exceedingly, τινας Them. Or. 10.138c: abs., to be in exceeding fear, Hdt. 8.94.
ὑπερ·δείδω (pf. ὑπερδέδοικα)
1 avoir une peur extrême, Hdt. 8, 94 ; τινά, Thém. 138c, de qqn ||
2 craindre pour : τινός, Soph. Ant. 82, pour qqn ; τινά τινος, Eschl. Sept. 292, qqn pour qqn.
ὑπερδείδω, (δείδω), für Einen fürchten, τινός, ὥς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν Aesch. Spt. 274 ; Soph. Ant. 82 ; absol., Her. 8.94.
ὑπερδείδω
fut. -δείσω
- to fear for one, c. gen., Aesch., Soph.: absol. to be in exceeding fear, Hdt.