ὠθισμός
ὠθισμός, a thrusting, pushing
ὠθ-ισμός, ὁ,
- thrusting, pushing, ἀσπίδων of shield against shield, Th. 4.96.
- II jostling, struggling, of combatants in a mêlée, Περσέων τε καὶ Λακεδαιμονίων ὠ. ἐγένετο πολλός Hdt. 7.225; ἀπικέσθαι ἐς ὠ. to come to close quarters, Id. 9.62; ὠ. ἀμφὶ τὰ θύρετρα X. An. 5.2.17; ὁ περιʼ τὰς πύλας ὠ. καὶ πνιγμός Plb. 4.58.9, cf. Anaxandr. 33.7: metaph., ὠ. λόγων dispute, altercation, Hdt. 8.78, 9.26.
ὠθισμός, οῦ (ὁ) action de se pousser, mêlée, tumulte, Plut. Arist. 9, Ages. 18 ; M. 646a, etc. ; Luc. Par. 40 ; Hdt. 7, 225 ; 9, 62 ; Thc. 4, 96 ; Xén. An. 5, 2, 17 ; Pol. 4, 58, 9 ; ὠθ. λόγων, Hdt. 8, 78 ; 9, 26 ; Plut. M. 72e ; Luc. Pisc. 29, etc. mêlée de paroles, altercation.
Étym. ὠθίζω.
1. het stoten:
2. gedrang.
ὠθισμός, ὁ, das Stoßen, Drängen, bes. in der Schlacht, das Schlachtgedränge, das Zusammentreffen der Streiter, Her. 8.225, 9.62, Thuc. 4.96 ; das Gedränge, Xen. An. 5.2.17 ; Pol. 4.58.9 u. Sp.; übertr., λόγων, heftiger Wortwechsel, Her. 8.78, 9.26 ; Poll. 6.147.
ὠθισμός
from ὠθίζομαι
ὠθισμός, οῦ, ὁ,
- Ia thrusting, pushing, ὠθ. ἀσπίδων, of shield against shield, Thuc.
- II(from Pass.) a justling, struggling, of combatants in a melee, Hdt., Xen.:— metaph., ὠθισμὸς λόγων a hot dispute, Hdt.