ὠρυγμός
ὠρυγμός, roaring, howling
ὠρυγμός, ὁ, opp. ὑλαγμός, Ael. NA 5.51, Poll. l.c., Longus 2.26 and 30; of a lion, v.l. in Theoc. 25.217: and ὤρυγμα, ατος, τό, of the waves, AP 6.233 (Maec., pl.).
ὠρυγμός, οῦ (ὁ) rugissement Thcr. Idyl. 25, 217 ; El. N.A. 5, 51 ; Lgs 2, 26 et 30.
Étym. cf. ὠρυγή.
ὠρυγμός, [ῡ], ὁ, das Heulen, Brüllen, Valcken Ammon.; von Wölfen, Poll. 5.86 ; Sp.