ὡσανεί
ὡσανεί, as if, as it were
ὡσανεί or ὡς ἂν εἰ (ὡς κἂν εἰ Arist. Mu. 396b1),
- as if, as it were, with Verbs, τὸ . . πνεῦμα ὡσανεὶ προδιαλύεται Id. Pr. 934b6; πόλις ἥτις ὡ. πρόσχημα . . ἦν Plb. 3.15.3; μήτε βλέπειν μήτʼ ἀκούειν, ἀλλʼ ὡ. βλέπειν καὶ ὡ. ἀκούειν Plu. Sollert. 2.961f; with a part., ὡ. προκαλούμενος Plb. 1.46.11; with Nouns, ὡ. σάρκες Arist. Metaph. 1036b10; ὡ. ἀμμῶδες Id. Mir. 831b30; μέγεθος ὡ. βοῦς ib. 832b15, etc.
ὡσ·αν·εί [ᾰ] conj. :
1 comme si, avec un part. Arstt. Pol. 1, 46, 11 ||
2 comme, en quelque sorte, dev. un verbe à un mode pers. Arstt. Probl. 23, 28 ; à l’inf. Plut. M. 961e ; dev. un subst. Arstt. Metaph. 6, 11, 5 ; Mir. 30 ; dev. un adj. Arstt. Mir. 19.
Étym. ὡς, ἄν, εἰ.
ὡσανεί, oder richtiger getrennt ὡς ἂν εἰ, gleich als wenn, gleichsam, Plut. u. a.Sp.