ῥίν
ῥίν,
- v. ῥίς. ῥῖνα, ἡ, Hellenistic for ῥίνη I, Moer. p.338 P.
ῥίν (ἡ) forme postér. c. ῥίς, Arét. Cur. m. acut. 1, 2 ; Jambl. Protr. p. 374.
ῥίν, ἡ, spätere und schlechtere Form statt ῥίς.
ῥίν : see ῥίς.