ῥητορεία
ῥητορεία, skill in public speaking, eloquence, oratory, rhetoric
ῥητορ-εία, ἡ,
- oratory, Pl. Plt. 304a, Phld. Rh. 2.231 S., Plu. Sollert. 2.975c.
- II piece of oratory, set speech, Isoc. 5.26, 12.2, Arist. Rh. 1356b20 (pl.).
ῥητορεία, ας (ἡ)
1 discours d’orateur ou de rhéteur, discours fait avec art, Isocr. 87d, 223b; Arstt. Rhet. 1, 2, 10 au plur. ||
2 éloquence, art oratoire, Plat. Pol. 304a; Plut. M. 975c.
Étym. ῥητορεύω.
ῥητορεία, ἡ, Rede eines Volksredners, Schmuckrede eines Lehrers der Beredtsamkeit ; Plat. Polit. 303e ; Isocr. 5.26 ; Sp., wie Luc. pro merc.cond. 12 u. Plut.; die Beredtsamkeit selbst, die Rede, bes. im plur., Isocr. 5.26, Arist. rhet. 1.2, DL. 3.93, 4.36.
ῥητορεία, ἡ,
- Iskill in public speaking, eloquence, oratory, rhetoric, Plat.
- IIa piece of oratory, set speech, Isocr. from ῥητορεύω