ῥυσοχίτων
ῥυσοχίτων, with shrivelled coat
ῥῡσο-χίτων [ῐ], ωνος, ὁ, ἡ,
- with shrivelled coat or skin, κόκκος Orph. L. 721 (prob. for χρυσ-).
ῥυσο·χίτων, ωνος (ὁ, ἡ) [ῡῐ ] à l’enveloppe (litt. à la tunique) ridée, Orph. Lith. 715 conj.
Étym. ῥυσός, χιτών.