Λαόδοκος
Λαόδοκος, Laodocus
Λαό·δοκος, ου (ὁ) [ᾱ] Laodokos, h. Il. 4, 87 ; 17, 699.
Étym. λαός, δέχομαι.
Λαόδοκος -2
- Greek.
- Il. 17.699.
Λαόδοκος : (1) a son of Antēnor, Il. 4.87.—(2) a comrade of Antilochus, Il. 17.699.