λαοπλάνος
λαοπλάνος, misleader of the people
λᾱο-πλάνος [πλᾰ], ὁ,
- misleader of the people, J. AJ 8.8.5 (pl.).
λᾱοπλά̆νος -ον [λαός , πλάνη ] that deceives the people Ios. A.I. 8.8.5 Eus.1 P.E. 10.4.26 (pagan divinities), al. Bas. epist. 91.1.32 (heresy) etc.
λαο·πλάνος, ου (ὁ) [ᾱᾰ] qui égare le peuple, Jos. A.J. 8, 8, 5.
Étym. λ. πλανάω.
λαοπλάνος, [λᾱ], ὁ, Volksverführer, Jos., K.S.