Σακάδας

Σακάδας test., Paus., 9. 30. 2, ὁ δὲ Σακάδα τοῦ Ἀργείου τὸν ἀνδριάντα πλάσας οὐ συνιεὶς Πινδάρου τὸ ἐς αὐτὸν προοίμιον, ἐποίησεν οὐδὲν ἐς τὸ μῆκος τοῦ σώματος εἶναι τῶν αὐλῶν μείζονα τὸν αὐλητήν fr. 269. cf. [Plut.] de musica, § 8, p. 1134a, γέγονε δὲ καὶ Σακάδας Ἀργεῖος ποιητὴς μελῶν τε καὶ ἐλεγείων μεμελοποιημένων· ὁ δʼ αὐτὸς καὶ αὐλητὴς (Wyttenbach: ποιητὴς codd.) ἀγαθὸς καὶ τὰ Πύθια τρὶς νενικηκὼς ἀναγέγραπται· τούτου καὶ Πίνδαρος μνημονεύει.