σαίρω
σαίρω, grin
σαίρω2, sweep
*σαίρω (A) grin, see σέσηρα.
σαίρω (B), aor. 1 ἔσηρα (v. infr.),
- sweep, clean, σαίρειν τε δῶμα E. Hec. 363; σαίρειν στέγας Id. Cyc. 29, cf. Hyps.Fr. 1 ii 17 (lyr.); μυρσίνας ἱερὰν φόβαν, ᾇ σαίρω δάπεδον θεοῦ Id. Ion 121, cf. 115 (both lyr.).
- 2 sweep up or away, πᾶσαν κόνιν σήραντες S. Ant. 409: metaph., τὰμ . . πορτʼ ἀλλάλονς διαφορὰν καὶ ἀμειξίαν σᾶραι BCH 29.204 (Crete).
σαίρω (f. σαρῶ [ᾰ], ao. ἔσηρα, pf. au sens d’un prés. σέσηρα)
I (à tous les temps autres que le pf.) balayer, c. à d. :
1 nettoyer en balayant, acc. Eur. Hec. 363, Cycl. 29, etc. ||
2 enlever en balayant (la poussière) acc. Soph. Ant. 409 ||
II (au pf.)
1 grincer des dents, contracter la bouche en signe de colère, de moquerie ou de douleur, Ar. Pax 620, etc. ; Alex. (Com. fr. 3, 423); Anth. 5, 179 ; rar. en signe de bienveillance et d’amitié, Thcr. Idyl. 7, 19 ; en parl. du rire ou du sourire lui-même : σεσηρότι γέλωτι, Luc. Am. 13, d’un large rire, litt. d’un rire la bouche grande ouverte ; cf. Hpc. 272, 49 ; part. neutre adv. σεσαρὸς (dor.) γελᾶν, Thcr. Idyl. 20, 14, rire la bouche grande ouverte ; σεσηρὸς αἰκάλλειν, Babr. 50, 14, flatter avec un sourire moqueur ; avec un acc. : σ. τὰς παρειάς, A. Tat. 1, 1, contracter les joues ||
2 s’ouvrir, en parl. d’une plaie, d’un ulcère, Hpc. Fract. 773 ; Arét. Cur. m. acut. 2, 2 ||
➳ Part. pf. dor. σεσαρώς [ᾱ] Thcr. Idyl. 7, 19 ; 20, 14 ; fém. épq. σεσαρυῖα [σᾰ] (p. σεσηρ-) Hés. Sc. 268.
Étym. cf. σύρω.
σαίρω ¹, perf. mit Präsensbdtg σέσηρα, bes. im part. σεσηρώς, welches im fem. ep. σεσαρυῖα lautet, Hes. Sc. 268 : die Lippen verzichen, so daß man die Zähne sieht, die Zähne zeigen, bleken ; als Ausdruck des Zornes, Grimmes, Hes. a.a.O.; des Hohnes oder der Schadenfreude, οἷον σεσηρὼς ἐξαπατήσειν μʼ οἴεται, Ar. Vesp. 901, was der Schol. auf die ihre Zähne weisenden Hunde bezieht, wie er die Zähne blekt ; vgl. ἠγριωμένους ἐπʼ ἀλλήλοισι καὶ σεσηρότας, Pax 603 ; aber auch vom freundlichen Lächeln, Theocr. 7.10 ; σιμὰ σεσηρὼς μυχθίζεις, Mel. 52 (V.179); σεσηρὸς αἰκάλλειν, vom Fuchs, Babr. 50.14 ; σεσαρυῖα καὶ κιχλίζουσα, Philo ; σεσηρότι γέλωτι, Luc. Amor. 13 ; σεσηρὸς ὑπομειδιᾶν, Philopatr. 26 ; vgl. Jacobs Philostr. imagg. p. 381. Bei Sp. auch σεσηρέναι ὀδόντας, Opp.; σεσηρυῖαι τὰς παρειάς Ach.Tat. 1.1.
σαίρω ², im praes., fut. u. aor. ἔσηρα : fegen, kehren, reinigen (sarrire, vgl. σαρόω u. Lobeck zu Phryn. 83); σαίρει θυμέλην δάφνη, Eur. Ion 116 ; δῶμα, Hec. 364 ; πᾶσαν κόνιν σήραντες, Soph. Ant. 405 ; Sp., wie Plut. Cat. 4, τὰ σπειρόμενα καὶ νεμόμενα μᾶλλον ἢ τὰ ῥαινόμενα καὶ σαιρόμενα, als Land, welches begossen und gereinigt werden muß ; σαίρειν τὸ συμπόσιον δεῖ, Luc. D.D. 24.1.
σαίρω
perf. with pres. sense σέσηρα.
- Iin perf. to draw back the lips and shew the teeth, to grin like a dog, Lat. ringi, σεσαρυῖα (Epic for σεσηρυῖα) Hes.; σεσηρώς Ar.:—in good sense, smiling, Theocr.:—the neut. is used in adv. sense, σεσᾱρὸς γελᾶν to laugh with open mouth, Theocr.; σεσηρὸς αἰκάλλειν, of a fox, Babr.
- IIin pres. and aor1, to sweep a floor, Eur.
- 2c. acc. rei, to sweep up or away, Soph.