σαίνουρος
σαίνουρος, wagging the tail
σαίν-ουρος, ον, (οὐρά)
- wagging the tail, as a dog, Phot., Eust. 1821.51.
σαίνουρος, mit dem Schwanze wedelnd, schmeichelnd, bes. von Hunden, Schol. Aesch. Spt. 710 u. VLL.