φάμα
φάμα, ἡ, Dor. for φήμη.
φάμα, v. φήμη.
φάμα, [ᾱμᾱ], ἡ, dor. = φήμη.
φᾱμα (-α, -αν, -ας, -αι.)
- a voice “Ὄρσο, τέκνον, δεῦρο πάγκοινον ἐς χώραν ἴμεν φάμας ὄπισθεν” O. 6.63 κελαδέοντι μὲν ἀμφὶ Κινύραν πολλάκις φᾶμαι Κυπρίων P. 2.16
- b report ὁ δʼ ὄλβιος, ὃν φᾶμαι κατέχωντʼ ἀγαθαί O. 7.10 ἔνθα ποθʼ Ἁρμονίαν [φ]άμα Κάδμον ὑψη[λαῖ]ς πραπίδες[σι λαχεῖν (ΠS: φαμεν Π.) Δ. 2. 27. add. gen., ἐκ λεχέων ἀνάγει φάμαν παλαιὰν εὐκλέων ἔργων reputation I. 4.22