βένθοσδε
adv. al fondo
νῆα ... ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν
βένθοσ·δε, adv. jusqu’au fond (de la mer), avec mouv. Od. 4, 780.
Étym. βένθος, -δε.
βένθοσδε, nach der Tiefe, νῆα ἁλὸς βένθοσδε ἔρυσσαν, sie machten das Schiff flott, Od. 4.780, 8.51.
βένθοσδε
[acc. of βένθος. + -δε 1.]
To the deep part (of the sea), to the deep (sea): νῆα ἁλὸς β. ἔρυσσαν Od. 4.780, Od. 8.51.