βέομαι
βέομαι, I shall live
βέομαι and βείομαι, Homeric subj. used as fut.,
- I shall live, οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν Il. 15.194; οὐδʼ αὐτὸς δηρὸν βέῃ 16.852, cf. 24.131; τί νυ βείομαι αἰνὰ παθοῦσα; 22.431. (Cf. βιόμεσθα, βίονται (v. βιόω), whence βίομαι, βίεʼ should perh. be restored in Hom.)
viviré
οὔ τι Διὸς βέομαι φρεσίν
οὐδ' αὐτὸς δηρὸν βέῃ
(pero cf. βείῃ Hsch.)τί νυ βείομαι αἰνὰ παθοῦσα
πῶς καὶ νῦν βιόμεσθα;
ψυχαὶ δὲ βέονται Λοκρῶν
•De la r. *gu̯iH3- ‘vivir’ en grado P/ø, y rel. c. av. gaya ‘vida’, ai. gáya; c. otro grado vocálico ø/P, cf. ἐβίων, βιῶναι y tb.
βέομαι, prés. épq. au sens d’un fut. (seul. 1 sg. Il. 15, 194 et 2 sg. βέῃ, Il. 16, 852 ; 24, 131 ; par renforcem. épq. 1 sg. βείομαι, Il. 22, 431) vivre.
Étym. apparenté à βίος et βιόω.
βέομαι, auch βείομαι, Hom. nur praes. mit Futur-, Bdtg. ich werde wandeln (βῆναι), ich werde leben, Il. 15.194, 16.852, 22.431, 24.131. Andere bringen es mit βίος zusammen ; danach wäre βείομαι die ursprüngl. Form, durch guna ει aus ι.
βέομαι
See βείομαι.
βέομαι , βείομαι, 2 sing. βέῃ, pres. w. fut. signif.: shall (will) live, Il. 15.194, Il. 16.852, Il. 22.22, 431, Il. 24.131.
βέομαι
Homeric fut. with no pres. in use
- I shall live (akin to βιόω):— others regard it Epic fut. of βαίνω.