βενεφίκιον Save DGE βενεφίκιον -ου, τό • Alolema: -κιν PFlor.296.49 (VI d.C.) lat. beneficium, favor, prebenda βεν[εφίκιον τῷ ἀδελφῷ σου χαρί]ζομαι Acta Phil.9.13, cf. Apol.Phil.15.3, CNic.(325) Can.12, Iust.Edict.4.1, PFlor.l.c.