δανειστικός
δανειστικός, of or for money-lending
Could not find δανειστικὸν in Logeion dictionaries.
δανειστικὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of δανειστικός
δαν-ειστικός, ή, όν,
- concerning loans, BGU 1149.23 (i B.C.), Plu. Agis 13, etc.; ὁ δ., = δανειστής, Luc. Symp. 5.
de los prestamistas
ἐργασία
• despect. de prestamista, de usurero
δανιστικὸν βίον ζῶν
• concerniente a los préstamos a interés
συγχωρήσεις
ἀσφάλεια
• subst. ὁ δ. prestamista, usurero D.H.6.81.3, Plu.Agis 13, Luc.Symp.5, Vett.Val.38.7, 45.25.
δανειστικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne les prêts d’argent à intérêts ; ὁ δ. usurier, Plut. Ages. 13 ; Luc. Conv. 5 ; DL. 4, 35, etc.
Étym. δανειστής.
δανειστικός, zum Leihen geneigt, οἱ πλούσιοι καὶ οἱ δ. Plut. Ages. 13 ; Wucherer, Luc. Conv. 5.
δανειστικός
δανείζω
- of or for money-lending, Plut.