δάνδαλος
δάνδαλος, ὁ,
- = ἐριθακός, Hsch. δανδαρίκαι· οἱ βολευταί, Id.
ὁ ἐριθακός, τὸ ὄρνεον
•Forma c. red. expresiva, quizá sobre la r. de δενδίλλω, δανδαίνω.
ὁ ἐριθακός, τὸ ὄρνεον
•Forma c. red. expresiva, quizá sobre la r. de δενδίλλω, δανδαίνω.