δημοτεύομαι
δημοτεύομαι, to be a δημότης
Could not find δημοτευόμενον in Logeion dictionaries.
δημοτευόμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of δημοτεύομαι
δημοτεύομαι, Pass.,
- to be a δημότης, ἠρόμην ὁπόθεν δημοτεύοιτο Lys. 23.2, cf. Antipho Fr. 65, D. 57.49.
1 pertenecer a un demo
γράψαντα τοὔνομα ... δήμου ὁπόθεν ἂν δημοτεύηται
2 ser simple ciudadano
op. δαμιοργέω ‘ejercer un cargo público’
3 emplear la lengua común
ὡς ἄν τις εἴπῃ δημοτευόμενος
como se diría vulgarmente
δημοτεύομαι (seul. prés.) appartenir à un dème, Lys. 166, 33 (opt. 3 sg. -εύοιτο) ; Dém. 1092 et 1315 (part. -ευόμενος).
Étym. δημότης.
δημοτεύομαι, dep. med., zu einem Demos gehören ὁπόθεν δημοτεύει Plat. Legg. VI.753c ; Lys. 22.2 ; B.A. 186 τὸ ἐγγράφεσθαι εἰς ἕνα τῶν δήμων ; die Antwort ist z.B. Δεκελειόθεν. So Dem. – Sp. auch act.