δημοτεύομαι
δημοτεύομαι, to be a δημότης
δημοτεύομαι, Pass.,
- to be a δημότης, ἠρόμην ὁπόθεν δημοτεύοιτο Lys. 23.2, cf. Antipho Fr. 65, D. 57.49.
1 pertenecer a un demo
γράψαντα τοὔνομα ... δήμου ὁπόθεν ἂν δημοτεύηται
2 ser simple ciudadano
op. δαμιοργέω ‘ejercer un cargo público’
3 emplear la lengua común
ὡς ἄν τις εἴπῃ δημοτευόμενος
como se diría vulgarmente
δημοτεύομαι (seul. prés.) appartenir à un dème, Lys. 166, 33 (opt. 3 sg. -εύοιτο) ; Dém. 1092 et 1315 (part. -ευόμενος).
Étym. δημότης.
δημοτεύομαι, dep. med., zu einem Demos gehören ὁπόθεν δημοτεύει Plat. Legg. VI.753c ; Lys. 22.2 ; B.A. 186 τὸ ἐγγράφεσθαι εἰς ἕνα τῶν δήμων ; die Antwort ist z.B. Δεκελειόθεν. So Dem. – Sp. auch act.