δημοφάγος
δημο-φάγος [ᾰ], ον,
- = δημοβόρος, τύραννος Thgn. 1181.
devorador del pueblo fig.
τύραννος
δημο·φάγος, ος, ον [ᾰ] qui dévore le peuple, c. à d. qui vit à ses dépens, Thgn. 1181.
Étym. δῆμος, φαγεῖν.
δημοφάγος, = δημοβόρος, Theogn. 1181.
δημοφάγος
= δημοβόρος, Theogn.
φαγεῖν