δημόω
δημ-όω, v. δημόομαι.
δημόω-ῶ (seul. ao. pass. 3 sg. ἐδημώθη) publier, DC. (Ps.-Zonar. 616) ||
Moy. capter la faveur populaire, flatter le peuple, Plat. Theæt. 161e (part. prés. δημούμενον) ; τι, Pd. I. 7, 8, imaginer qqe ch. d’agréable pour plaire au peuple (fut. dor. 1 pl. δαμωσόμεθα [δᾱ]).
Étym. δῆμος.
δημόω, öffentlich bekannt machen, DC. bei Suid., der ἐδημώθη durch ἐν τῷ δήμῳ διεδόθη erkl. – Gew. δημόομαι.