καθικετεύω
καθικετεύω, to beg earnestly
Could not find καθικετεύων in Logeion dictionaries.
καθικετεύων Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular of καθικετεύω
καθῐκετεύω, Ion. κατ-, strengthd. for ἱκετεύω,
- entreat earnestly, κατικ. τινί Hdt. 6.68; πολλὰ κ. τινά Hld. 6.14; τινα c. inf., Plu. Cat. Mi. 32, cf. Parth. 5.2, Ph. 2.384:—also in Med., E. Or. 324 (lyr.).
καθ·ικετεύω [ῐ] supplier : τινί, Hdt. 6, 68, qqn ; demander en suppliant : τί τινος, Eur. Hel. 1024 ; τινά τι, Hld. 6, 14, qqe ch. à qqn ; τινά avec l’inf. Plut. Cato mi. 32, supplier qqn de ||
Moy. m. sign. Eur. Or. 324 ||
➳ Ion. κατικετεύω, Hdt. 6, 68.
καθικετεύω, verstärktes ἱκετεύω ; σιγήσομαι ἅ μου καθικετεύσατε Eur. Hel. 1024 ; τινά, anflehen, Ath. VII.283f ; τινί, ἀπικομένῃ τῇ μητρὶ κατικέτευε Her. 6.68.
Med. in derselben Bdtg, Eur. Or. 324.
Med. in derselben Bdtg, Eur. Or. 324.
καθικετεύω
Ionic κατ-
fut. σω
- 1to beg earnestly, Eur.
- 2to offer earnest prayers, Hdt.