καματηρός
καματηρός, toilsome, troublesome, wearisome
Could not find καματηρὸν in Logeion dictionaries.
καματηρὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of καματηρός
κᾰμᾰτ-ηρός, ά, όν,
- toilsome, wearisome, γῆρας h.Ven. 246; κόπος Ar. Lys. 542; καματηρὸν ἀϋτμένα φυσιόωντε A.R. 2.87; καματηρὸν τὸ ἄρχειν Arist. Mu. 400b9.
- 2 tiring, exhausting, σφοδρὰ καὶ κ. πηδήματα Luc. Salt. 34.
- II Pass., bowed down with toil, broken down, worn out, Hdt. 4.135; κ. σώματα D.H. 10.53, cf. Arr. An. 5.16.1, Cat.Cod.Astr. 2.166.
- 2 hard-working, toiling, βόες Porph. Chr. 29.
καματηρός, ά, όν [ᾰμᾰ]
1 laborieux, fatigant, pénible, en parl. de choses (travail, saut, vieillesse, etc.) Hh. Ven. 247 ; A. Rh. 2, 87 ; Arstt. Mund. 6 ; Luc. Salt. 34 ||
2 fatigué, épuisé de fatigue, Hdt. 4, 135 ; DH. 10, 53 ; Arr. An. 5, 16, 2.
Étym. κάματος.
1. afmattend:
2. afgemat:
καματηρός, mühselig, beschwerlich ; γῆρας H.h. Ven. 247 ; ἀϋτμήν Ap.Rh. 2.87 ; τοῖς μὲν καματηρὸν ἄρχειν Arist. mund. 6 ; σφοδρὰ καὶ καματηρὰ πηδήματα Luc. salt. 34 ; – bei Her. 4.135 dem ἀσθενέστατοι entsprechend, krank, erschöpft ; καματηροὶ καὶ πνευστιῶντες Arr. An. 5.16.2 ; σώματα, siech, Dion.Hal. 10.53.
• Adv. καματηρῶς , Poll. 3.105.
• Adv. καματηρῶς , Poll. 3.105.
καματηρός
κᾰμᾰτηρός, ά, όν
- Itoilsome, troublesome, wearisome, Hhymn.:— tiring, exhausting, Luc.
- IIpass. bowed down with toil, broken down, worn out, Hdt. from κάμᾰτος