καμαρωτός
καμαρωτός, vaulted, arched
κᾰμαρ-ωτός, ή, όν (-ός, όν Erot. s.v. καμμάρῳ),
- vaulted, arched, Str. 16.1.5; στέγη Callix. 2; ἅρματα Ath. 4.139f.
καμαρωτός, ή, όν [ᾰᾰ] voûté, cintré, Str. 16, 1, 5 Kram. ; Ath. 139f, 196c.
Étym. vb. de *καμαρόω de καμάρα.
καμαρωτός, gewölbt, bedeckt ; στέγη Ath. V.196c ; ἅρμα IV.139f ; ψαλιδώματα Strab. XVI.1.