κώκυμα
κώκυμα, a shriek, wail
Could not find κώκυμʼ in Logeion dictionaries.
κώκυμʼ Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter vocative singular, Noun: neuter accusative singular of κώκυμα
κώκ-ῡμα, ατος, τό,
- shriek, wail, in pl., λιγέα κ. A. Pers. 332; ὀξέα S. Aj. 321; ὔρθια Id. Ant. 1206.
κώκυμα, ατος (τὸ) [ῡ] lamentation, au plur. Eschl. Pers. 332, 427 ; Soph. Aj. 321, etc.
Étym. κωκύω.
κώκυμα, [ῡ], τό, das Geheulte, das Heulen Klagen ; λιγέα κωκύματα Aesch. Pers. 324, vgl. 419 ; φωνῆς ὀρθίων κωκυμάτων κλύει τις Soph. Ant. 1191 ; Aj. 314 ; Eur. Or. 1298.
κώκυμα
κώκῡμα, ατος, τό,
- a shriek, wail, Aesch., Soph. from κωκύω