About Report a problem

Menu

κωκυτός

κωκυτός, a shrieking, wailing

κωκ-ῡτός, ὁ,
  • shrieking, wailing, κωκυτῷ τʼ εἴχοντο καὶ οἰμωγῇ Il. 22.409, cf. 447, Pi. P. 4.113, A. Ch. 150 (pl.); κωκυτὸν ἱέναι, ἠχεῖν, S. Aj. 851, Tr. 867; ἀνάγειν E. Ph. 1350 (lyr.): also in late Prose, Luc. Luct. 12, Ach.Tat. 1.13.
    • II as pr. n. Κωκῡτός, ὁ, Cocytus, River of Wailing (cf. Ἀχέρων), Od. 10.514, A. Ag. 1160, E. Alc. 458 (lyr.), etc.

Saved

Recent