λιπερνής

λῐπερν-ής, ῆτος,

• poor, forlorn, outcast, ὦ λιπερνῆτες πολῖται Archil. 50 (borrowed by Cratin. 198); context doubtful in BCH 11.161 (Lagina); = pupillus, ὀρφανός, Gloss.:—also λῐπερν-ήτης, ου, ὁ, AP 9.649 (Maced.), EM 566.50, restored by Schäfer in Longus 2.22 for λιπεργάτης:—fem. λῐπερν-ῆτις, ιδος, Call. Fr. 66e, Epic. Oxy. 1794.17.

λῐπερνής -ῆτος poor, miserable Archil. 109.1 Cratin. 211 ‖ having abandoned power or oneʼs city Hsch.

λιπερνής, ῆτος, (nach EM. von λείπεσθαι ἐρνέων, wie Hesych. erkl. ὁ ἐξ ἀγροῦ εἰς πόλιν πεφευγώς, vielleicht von λείπω u. φέρνη statt λιποφερνής), ohne Haus u. Hof, ohne Obdach, wie ein Flüchtling verlassen u. unglücklich, λιπερνῆτες πολῖται, Archil. 63 u. Cratin. bei Schol. Ar. Pax 602 ; DS. 12.40 las so auch Ar. a.a.O. für σοφώτατος.

λιπερνής ², ές, s. λιπερνής.

λιπερνής λῐπερνής, ές Deriv. unknown.

• desolate, forlorn, homeless, outcast, Archil.