μανιώδης
μανιώδης, like madness, mad
Could not find μανιωδέστερον in Logeion dictionaries.
μανιωδέστερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of μανιώδης
μᾰνι-ώδης, ες,
- like madness, νοσεύματα Hp. Aër. 7, cf. Coac. 475.
- 2 like a madman, crazy, ὑπόσχεσις Th. 4.39; καὶ τὸ μ. μαντικὴν πολλὴν ἔχει E. Ba. 299; μ. πάντα τἀνθρώπων ὅλως Alex. 219.9; κύνας μ. καὶ δυσπειθεστάτας X. Mem. 4.1.3: Comp. -έστερον ἢ κατά . . J. AJ 2.12.2. Adv. -δῶς Gal. 5.415, Paul.Aeg. 3.6, Sch. Theoc. 1.83.
- II causing madness, Dsc. 1.68, 4.68; ἱμάσθλη Πανός Nonn. D. 10.4.
μανιώδης, ης, ες [ᾰ]
1 pass. semblable à un fou, déraisonnable, insensé, Thc. 4, 39 ; Xén. Mem. 4, 1, 3, etc. ; τὸ μανιῶδες, Eur. Bacch. 229, folie ||
2 act. qui rend fou ou furieux, Diosc. 4, 69.
Étym. μανία, -ωδης.
μανιώδης, ες, wie rasend ; τὸ μανιῶδες μαντικὴν πολλὴν ἔχει, der Wahnsinn, Eur. Bacch. 299 ; κύνες, Xen. Mem. 4.1.3 ; unsinnig, ὑπόσχεσις, Thuc. 4.39 ; ἱμάσθλη, Nonn. D. 10.4.
μανιώδης
μᾰνι-ώδης, ες
εἶδος
- 1like madness, mad, Xen.
- 2like a madman, crazy, Thuc.; τὸ μ. madness, Eur.