μικτός
μικτός, mixed, blended, compound
Could not find μεικτὸν in Logeion dictionaries.
μεικτὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μικτός
μικτός, ή, όν,
- mixed, blended, Ar. Th. 1114, Pl. Phlb. 22d, etc.; opp. ἁπλοῦς, Id. R. 547e; μ. ἐκ τούτων compounded of these, Id. Lg. 837b, cf. D.H. Dem. 41. Adv. -τῶς Str. 1.2.27, Gal. 9.703.
- 2 motley, POxy. 1153.14 (i A. D.). (In early texts μεικτός (which is written in PCair.Zen. 292.25, al. (iii B. C.)) shd. prob. be restored, v. μείγνυμι.)
μικτός, ή ou ός, όν, mêlé ; mélangé, Isocr. 312d ; Call. L. Pall. 16 ; A. Rh. 4, 677 ; ἔκ τινος, Plat. Leg. 837b ; DH. 6, 975 Reiske, formé d’un mélange de qqe ch. ||
➳ Fém. -ός, A. Rh. l. c.
Étym. vb. de μίγνυμι.
μικτός, gemischt, zu mischen, Ggstz von εἱλικρινές, Plat. Tim. 76b, von ἁπλοῦς, Rep. VIII.547e, öfter, u. Folgde.
μικτός, ή, όν
μίγνυμι
- mixed, blended, compound, Plat., etc.