μικρόφωνος
μικρόφωνος, weak-voiced
μικρό-φωνος, ον,
- weak-voiced, Alex. 26, Arist. GA 787a4, Gal. 2.656.
- II of letters, weak-sounding, D.H. Comp. 14.
μικρό·φωνος, ος, ον :
1 dont la voix est faible, Alex. (Bkk. p. 108, 4) : Arstt. G.A. 5, 7, 9 ; Gal. 4, 169 ||
2 qui résonne faiblement, en parl. de lettres, d’un son grêle, DH. Comp. p. 75, 12.
Étym. μ. φωνή.
μικρόφωνος, mit schwacher Stimme, Alexis bei B.A. 108 ; μικροφωνότερος, Plut. Sol. anim. 4.