μικροψυχία
μικροψυχία, littleness of soul, meanness of spirit
μικρο-ψῡχία, ἡ,
- littleness of soul, meanness of spirit, Isoc. 5.79, D. 18.279, 19.193, Arist. EN 1125a33, Men. Georg.Fr. 3, Cic. Att. 9.11.4, Longin. 4.7.
μικροψυχία, ας (ἡ) [ῡ] petitesse d’âme ou de caractère, bassesse de sentiments, Isocr. 133c ; Dém. 319, 5 ; 401, 18 ; Arstt. Rhet. 1, 9, 2 ; 2, 15, 1, etc.
Étym. μικρόψυχος.
μικροψυχία, [ῡ], ἡ, kleine Seele, niedrige Gesinnung, Kleinmut ; Isocr. 5.79 ; καὶ ταπεινότης, Arist. rhet. 2.6 ; Men. bei Stob. fl. 20.22 ; Luc. Prom. 9 ; Plut. u. a.Sp.
μικροψυχία
μῑκροψῡχία, ἡ,
- littleness of soul, meanness of spirit, Dem., Arist. from μῑκρόψῡχος