μεταπορεύομαι
μεταπορεύομαι, to go after, follow up
Could not find μεταπορεύῃ in Logeion dictionaries.
μεταπορεύῃ present middle indicative 2nd singular, present middle subjunctive 2nd singular, present active subjunctive 3rd singular of μεταπορεύομαι
μεταπορεύ-ομαι,
- go after, follow up, ἔχθραν Lys. 31.2; pursue, punish, τοὺς ἀποστήσαντας Plb. 1.88.9; ἀσέβειαν Id. 2.58.11, cf. J. AJ 6.13.4.
- 2 seek after, canvass for, ἀρχήν Plb. 10.4.2, cf. Πολέμων 1.30 (Demetrias).
- 3 change, βουλήν, ἤθη, Procop. Goth. 4.34, Aed. 6.2; ῥεῖθρον, of a river, ib. 2.10.
- II go from one place to another, migrate, Pl. Lg. 904c, PPetr. 3 p.129 (iii B.C.), PRev.Laws 44.10 (iii B.C.).
μετα·πορεύομαι :
I aller d’un lieu à un autre, Plat. Leg. 904c ||
II poursuivre, c. à d.
1 rechercher, ambitionner, Pol. 10, 4, 2 ||
2 poursuivre par vengeance, acc. Lys. 187, 1 ; d’où châtier, punir, acc. Pol. 2, 58, 11, etc.
μεταπορεύομαι, Dep. pass.,
1) sich von einem Orte weg nach einem andern hinbegeben, Plat. Legg. X.904c.
2) nachgehen, τὴν ἀρχήν, ambire, sich um das Amt bewerben, Pol. 10.4.2 ; bes. feindlich verfolgen, nachsetzen, rächen, ἔχθραν μεταπορευόμενος, Lys. 31.2 ; τὰ ἀδικήματα, τὴν ἀσέβειαν, Pol. 2.8.10, 58.11 u. öfter ; auch mit dem acc. der Person, bestrafen, 1.88.9.
1) sich von einem Orte weg nach einem andern hinbegeben, Plat. Legg. X.904c.
2) nachgehen, τὴν ἀρχήν, ambire, sich um das Amt bewerben, Pol. 10.4.2 ; bes. feindlich verfolgen, nachsetzen, rächen, ἔχθραν μεταπορευόμενος, Lys. 31.2 ; τὰ ἀδικήματα, τὴν ἀσέβειαν, Pol. 2.8.10, 58.11 u. öfter ; auch mit dem acc. der Person, bestrafen, 1.88.9.
μεταπορεύομαι
fut. -εύσομαι
aor1 -επορεύθην
- Dep.
- Ito go after, follow up, ἔχθραν Lys.
- IIto pursue, punish, Polyb.