μεταπρέπω

μεταπρέπ-ω,

• distinguish oneself or be distinguished among, c. dat. pl., [ταῦρος] βόεσσι μ. Il. 2.481, etc.: freq. (esp. in Il.) of heroes, μ. ἡρώεσσιν ib. 579; Τρώεσσι 13.175; ἱππεῦσι 11.720, cf. Hes. Th. 92 (tm.); συμποσίοισι μ. Phalaec. ap. Ath. 10.440d; ἐν πάντεσσι Orph. A. 806: c. dat. modi, ἔγχεϊ Τρωσὶ μεταπρέπω I am distinguished among the Trojans by the spear, Il. 16.835, cf. 596, Hes. Th. 377: so c. inf., μετέπρεπε Μυρμιδόνεσσιν ἔγχεϊ μάρνασθαι Il. 16.194, cf. Od. 18.2 (tm.): c. acc., μ. ἠϊθέοισιν εἶδος A.R. 2.784.

μεταπρέπω, unter Mehreren hervorglänzen, sich unter ihnen hervortun, auszeichnen ; ταῦρος βόεσσι μεταπρέπει, Il. 2.481, u. öfter von stattlichen Tieren, sowie von Helden, πᾶσι μετέπρεπεν ἡρώεσσιν, 2.579 ; mit näherer Angabe dessen, wodurch sich Einer auszeichnet, ὃς πᾶσι μετέπρεπε μυρμιδόνεσσιν ἔγχεϊ μάρνασθαι, im Speerkampfe tat er sich unter den Myrmidonen hervor, Il. 16.194 ; kürzer, ἔγχεϊ δʼ αὐτὸς Τρωσὶ – μεταπρέπω, ib. 835 ; auch ὄλβῳ τε πλούτῳ τε μετέπρεπε μυρμιδόνεσσιν, 596 ; Hes. Th. 377 ; sp.D., auch c. accus., wie Ap.Rh. 2.784, πάντεσσι μετέπρεπεν ἠϊθέοισιν εἶδός τʼ ἠδὲ βίην.

μεταπρέπω

[μετα- 3.]

To be conspicuous, eminent, distinguished, distinguish oneself, be the best or finest, among.

With dat. : ἱππεῦσι μετέπρεπον ἡμετέροισιν Il. 11.720. Cf. Il. 2.481, 579, Il. 13.175 = Il. 15.550, Il. 16.596, 835, Il. 23.645 : Od. 6.109, Od. 10.525, Od. 11.33, Od. 17.213 = Od. 20.174.

With infin. expressing that in which one is distinguished : πᾶσι μετέπρεπε ἔγχεϊ μάρνασθαι Il. 16.194.

μεταπρέπω : be conspicuous or prominent among, τισίν.

μεταπρέπω

• to distinguish oneself or be distinguished among others, c. dat. pl., Hom.