μεταποίνιος
μεταποίνιος, punishing afterwards
μεταποίνιος, ον,
- punishing afterwards, δίκη Suid. s.v. ποωή.
μετα·ποίνιος, ος, ον, qui punit ensuite, Anth. 5, 248.
Étym. μ. ποινή.
μεταποίνιος, hinterdrein strafend, δίκη, Suid.