συλλήπτωρ
συλλήπτωρ, a partner, accomplice, assistant
Could not find ξυλλήπτωρ in Logeion dictionaries.
ξυλλήπτωρ Noun: masculine nominative singular of συλλήπτωρ
συλλήπ-τωρ, ορος, ὁ,
- accomplice, assistant, A. Ag. 1507; τινος in a thing, E. Or. 1230, Antipho 3.3.10, X. Mem. 2.2.12, Pl. Smp. 218d, etc.
συλλήπτωρ, ορος (ὁ) qui aide ou protège, auxiliaire, Eschl. Ag. 1506 ; Eur. Or. 1229 ; Plat. Conv. 218d, etc.
Étym. συλλαμβάνω.
συλλήπτωρ, ορος, ὁ, = συλληπτήρ, Helfer ; Aesch. Ag. 1488 ; πόνου, Eur. I.T. 95, vgl. Or. 1230 ; auch in Prosa : Plat. Phaed. 82e, Symp. 218d ; Antiph. 3 γ 10. Xen. Mem. 2.2.12.
συλλήπτωρ, ορος, ὁ,
- a partner, accomplice, assistant, Aesch.; τινός in a thing, Eur., etc.