συμμαρτυρέω
συμμαρτυρέω, to bear witness with
Could not find ξυμμαρτυρήσει in Logeion dictionaries.
ξυμμαρτυρήσει aorist active subjunctive 3rd singular, future middle indicative 2nd singular, future active indicative 3rd singular of συμμαρτυρέω
συμμαρτῠρέω,
- bear witness with or in support of another, ξυμμαρτυρῶ σοι S. Ph. 438, E. Fr. 319 (συμ-), cf. Th. 8.51; ἐδείκνυε . . βίβλους αὐτῷ συμμαρτυρούσας Gal. 15.444; τι to a fact, Sol. 36, cf. X. HG 3.3.2; σ. τὰ ῥηθέντα τοῖς ἔργοις Isoc. 4.31; folld. by a relat., ὡς . . σύ μοι ξυμμαρτυρῇς οἵα πέφυκα E. Hipp. 286; σ. ὡς . . Id. IA 1158; σ. τινὶ πάντα ὡς ἀληθῆ λέγοι X. HG 7.1.35; σ. τινὶ ὅτι . . Pl. Hp.Ma. 282b: abs., S. El. 1224, BGU 86.40 (ii A.D.).
- 2 Astrol., to be in aspect with, configurate with, Ptol. Tetr. 124.
συμμαρτυρέω, anc. att. ξυμμαρτυρέω-ῶ [ῠ] témoigner avec ou en faveur de : τινί τι, Xén. Hell. 3, 3, 2, donner à qqn un témoignage favorable ; σ. τινι ὅτι, Plat. Hipp. ma. 282b ; σ. τινι ὡς, Xén. Hell. 7, 1, 35, ou abs. σ. ὡς, Eur. I.A. 1158, confirmer la déclaration de qqn en témoignant que, etc. ; avec un relat. ξ. τινι οἷος, etc., Eur. Hipp. 286, attester quel, etc. ; abs. Thc. 8, 51 ; Soph. Ph. 438, El. 1224.
Étym. συμμάρτυρος.
συμμαρτυρέω, Mitzeuge sein, bezeugen, τινί ; Soph. Phil. 436, El. 1215 ; Eur. Hipp. 286, I.A. 1158 ; Thuc. 8.51 ; συμμαρτυρεῖ τὰ ῥηθέντα τοῖς ἔργοις, Isocr. 4.32 ; συμμαρτυρῆσαι δέ σοι ἔχω ὅτι ἀληθῆ λέγεις, Plat. Hipp. mai. 282b ; Xen. Hell. 7.1.35 u. Folgde.
συμμαρτυρέω
fut. ήσω
- to bear witness with or in support of another, c. dat., Soph., Thuc.; τι to a fact, Solon., Xen.; also, σ. τινι πάντα ὡς ἀληθῆ λέγει Xen.