πήληξ

πήληξ, ηκος, ἡ,

• helmet, ἀμφὶ δέ οἱ κροτάφοισι φαεινὴ σείετο πήληξ Il. 13.805; ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν 8.308; ἱππόκομος π. 16.797; old Ep. word, used by Ar. Ra. 1017, Arist. Top. 173b20.
• • • 2 serpentʼs crest, E. Hyps.Fr. 16(18).4. (Commonly derived from πάλλω, πῆλαι, from the nodding of the plume, Apollon. Lex., etc.)

πήληξ, ηκος, ἡ, der Helm ; Hom. ἀμφὶ δέ οἱ κροτάφοισι φαεινὴ σείετο πήληξ, Il. 13.805, vgl. 15.608, 16.105 ; ἤμυσε κάρη πήληκι βαρυνθέν, 8.308 ; ἱππόκομος, 16.797 ; Ar. Ran. 1085. Entweder von πάλλω, wegen der stets nickenden Bewegung des Helmbusches, oder nach Andern von πηλός, verwandt mit πέλις, πέλυξ, pelvis, Becken, Pickelhaube.

πήληξ

-ηκος, ἡ.

A helmet Il. 8.308, Il. 13.527, 805, Il. 14.498, Il. 15.608, 647, Il. 16.105, 797, Il. 20.482 : Od. 1.256.

πήληξ , ηκος: helmet. (Il.)

πήληξ, ηκος, ἡ, πῆλαι

• a helmet, casque, Il., Ar.