παπαῖ
παπαῖ, interjection, expressing physical or mental suffering
Could not find παπαππαπαππαπαππαπαῖ in Logeion dictionaries.
παπαππαπαππαπαππαπαῖ interjection of παπαῖ
πᾰπαῖ (not παπαί, Hdn.Gr. 2.933),
- exclam. of suffering, whether mental, as A. Pers. 1031, or (more freq.) physical, Ar. Ach. 1214, etc.; doubled, A. l.c., Ag. 1114; φεῦ παπαῖ, παπαῖ μάλʼ αὖθις S. Ph. 792; also παππαπαππαπαῖ ib. 754; παπαῖ, ἀπαππαπαῖ, παπᾶ παπᾶ παπᾶ παπαῖ ib. 746.
- II of surprise, Hdt. 8.26; π., οἷον λέγεις you donʼt say so!, Pl. Lg. 704c; also παπαπαπαῖ Ar. Th. 1191: c. gen., παπαῖ τῶν ἐπαίνων Luc. Cont. 23; expressing scorn, S. Fr. 153.
παπαῖ [ᾰπ] interj. ah ! oh ! :
1 cri de douleur, particul. de douleur physique, Eschl. Pers. 1029 ; Soph. Ph. 745 ; Ar. Ach. 1214 ; avec redoubl. Eschl. Pers. 1029, etc. ; παππαπαππαπαῖ, etc. Soph. Ph. 754 ; παπαῖ φεῦ, Soph. Ph. 785 ; φεῦ παπαῖ, παπαῖ, Soph. Ph. 792, hélas ! ah ! ah ! m. sign. ||
2 cri d’étonnement, Hdt. 8, 26 ; Plat. Leg. 704b ; Eur. Cycl. 572 ||
3 cri de joie, avec le gén. Luc. Char. 23.
Étym. onomatopée ; cf. πόποι.
1. uitr. van verdriet ach, helaas:
2. uitr. van verbazing o jee!, allemachtig!, wow!; ook met allerlei verlengingen:
παπαῖ, (so und nicht παπαί zu akzentuieren nach Hdn. περὶ μον. λ. p. 27.13 ; vgl. Arcad. p. 183.18), Ausruf des Schmerzes, papae ; Aesch. Pers. 988, Ag. 1085, Eum. 252, Soph. Phil. 735, O.C. 549, El. 855 ; παπαῖ φεῦ verbunden, Phil. 774 ; παπαῖ μάλα, 775 ; παπαῖ μάλʼ αὖθις, 782, Eur. Herc.F. 1120, Cycl. 110 ; Ar. Lys. 215 u. oft. – Auch Ausruf der Verwunderung ; Her. 8.26 ; Eur. Cycl. 572 ; παπαῖ, οἷον λέγεις, Plat. Legg. IV.704b ; Sp., die es auch mit dem gen. verbinden, παπαῖ τῶν ἐπαίνων, Luc. Contempl. 23. – Vgl. auch πόποι.
παπαῖ
- IExclam. of suffering, Lat. vae, oh! Trag.; φεῦ παπαῖ, παπαῖ μάλʼ αὖθις Soph.; also, παππαπαππαπαῖ Soph.; παπαῖ, ἀπαππαπαῖ, παπαπαππαπαππαπαππαπαῖ Soph.
- IIof surprise, like Lat. papae, vah, atat, Hdt.