πανώλης

πᾰν-ώλης, ες, (ὄλλυμι)

• = πανώλεθρος I.1, π. ὄλλυσθαι A. Th. 552; ἔρρειν π. Id. Pers. 732; ἤτω ἐξώλης τε καὶ πανώλης, a form of execration, Wiener Denkschr. 44(6) p.54 (Cilicia).
• • • 2 in moral sense, = πανώλεθρος I.2, S. OC 1264, El. 544, E. El. 60.
  • II Act., all-destructive, συμφοραί S. OC 1015.

πανώλης, ες, ganz verderbt, wie πανώλεθρος ; Aesch. ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τʼ ὀλοίατο, Spt. 552 ; Pers. 718 ; verworfen, verrucht, τῷ πανώλει παιδὶ τῷ Λαερτίου, Soph. Phil. 1341 ; O.C. 1266, vgl. El. 534, wie Eur. El. 60 ; – ganz verderblich, ξυμφοραί, Soph. O.C. 1019.

πανώλης πᾰν-ώλης, ες ὄλλυμι

• • I= πανώλεθρος, Aesch.
  • • 2in moral sense, like πανώλεθρος I. 2, Soph., Eur.
  • IIact. all-destructive, Soph.