παρασύνθετος
παρασύνθετος, formed from a compound
παρασύν-θετος, ον,
- formed from a compound, A.D. Synt. 330.5, EM 131.42, 155.56, 493.18. Adv. -τως An.Ox. 3.182.
παρα·σύνθετος, ος, ον, t. de gr. :
1 composé à l’aide d’un mot lui-même composé ou dérivé, Dysc. Conj. 498 ||
2 dérivé d’un composé, Dysc. Synt. 330, etc.
Étym. παρά, συντίθημι.
παρασύνθετος, bes. τὰ παρασύνθετα, Wörter, die von zusammengesetzten abgeleitet od. gebildet sind, Gramm., auch adv.