παρασύμβαμα
παρασύμβαμα, secondary accident
παρασύμ-βᾰμα, ατος, τό, (συμβαίνω) in the technical language of the Stoics,
- secondary accident or circumstance, Chrysipp.Stoic. 2.59: Gramm., impersonal verb governing a dative, A.D. Pron. 115.12, Synt. 300.4, 6.
παρασύμβαμα, ατος (τὸ) [βᾰ]
1 t. de philos. stoïc. accident qui résulte d’un autre, Chrysipp. (Luc. V. auct. 21) ||
2 t. de gr. construction avec un verbe impersonnel, Dysc. Pron. 406, etc.
παρασύμβαμα, τό, in der philosoph. Kunstsprache der Stoiker ein Nebenbegriff, Nebenzufall, Sp., von Luc. Vit.auct. 21 komisch erläutert.