παρασφάλλω
παρασφάλλω, to make an arrow glance aside
παρασφάλλω, aor. παρέσφηλα (v. infr.),
- cause to glance off to the side, of an arrow, παρέσφηλεν γὰρ Ἀπόλλων Il. 8.311; π. τινὰ καλῶν foil one of . ., Pi. N. 11.31; π. τινὰ νόοιο Opp. H. 3.200:—Pass., err, be deceived, νοῦς παρέσφαλται Critias 6.13; ἀληθείας . . ἐκτὸς παρεσφαλμένοι having wandered from it, Pl. Epin. 976b, cf. Procl. in Prm. p.548 S.; ταύτης ὁ Μῶμος ἄχθεται-σφαλείς Com.Adesp. 262; εἴ τι παρεσφάλη Ph. 2.440.
παρα·σφάλλω : faire glisser à côté, faire dévier, Il. 8, 311 ; τινός, Pd. N. 11, 41, faire dévier ou détourner de qqe ch. ; τινὰ νόοιο, Opp. H. 3, 200, faire dévier qqn de la droite raison ; au pass. chanceler, se fourvoyer hors du droit chemin ou de la droite raison, Critias (Ath. 432f) ; avec un gén. Plat. Epin. 976b.
1. act., causat. doen afwijken (van), doen missen; met acc. en gen.; ook abs.:
2. med.-pass., intrans. afwijken (van),
παρασφάλλω, von der Seite stoßen, machen, daß Etwas seitwärts abirrt, z.B. ein Pfeil, ἀλλʼ ὅγε καὶ τόθʼ ἅμαρτε· παρέσφηλεν γὰρ Ἀπόλλων, Il. 8.311 ; auch c. gen., τὸν παρέσφαλεν καλῶν, Pind. N. 11.31 ; u. sp.D., πολλοὺς δὲ παρασφήλασα νόοιο εἰς ἄτην ἐνέηκε, Opp. Hal. 3.200 ; pass., νοῦς δὲ παρέσφαλται, des Trunkenen, Critias bei Ath. X.432f ; ἀληθείας παρεσφαλμένος, Plat. Epinom. 976b ; Sp.
†παρασφάλλω
[παρα- 4.]
3 sing. aor. παρέσφηλε.
To balk or thwart a person : παρέσφηλεν γὰρ Ἀπόλλων (caused him to miss his aim) Il. 8.311.
παρασφάλλω
- 1thwart τὸν δʼ αὖ καταμεμφθέντʼ ἄγαν ἰσχὺν οἰκείων παρέσφαλεν καλῶν θυμὸς ἄτολμος ἐών N. 11.31
παρασφάλλω , aor. 1 παρέσφηλεν: cause to glance away; ὀιστόν, Il. 8.311†.
παρασφάλλω
fut. -σφαλῶ
aor1 παρ-έσφηλα
- to make an arrow glance aside, Il.; π. τινά τινος to foil one of [obtaining] a thing, Pind.