παρενοχλέω
παρενοχλέω, to trouble greatly
Could not find παρενοχλεῖτε in Logeion dictionaries.
παρενοχλεῖτε imperfect active indicative 2nd plural, present active indicative 2nd plural, present active imperative 2nd plural, present active optative 2nd plural of παρενοχλέω
παρεν-οχλέω,
- cause one much annoyance, Hp. Ep. 13, Arist. Rh. 1381 b15, Mem. 453a16; π. τινὶ περί τινος Plb. 1.8.1: simply τινι LXX Jd. 14.17, al., Phld. Ir. p.86 W., Act.Ap. 15.19.
- 2 c. acc., annoy, Plb. 16.37.3, OGI 139.16 (Egypt, ii B.C.), Hierocl. in CA 8 p.431 M.:—Pass., παρηνώχλησθε D. 18.50; ὑπό τινος Plb. 3.53.6; of disease, ὑπὸ νευρικῆς διαθέσεως OGI 331.10 (Pergam., ii B.C.).
παρ·ενοχλέω-ῶ (impf. -ηνώχλουν, ao. -ηνώχλησα, pf. pass. -ηνώχλημαι) causer du trouble à, troubler, inquiéter, tourmenter, abs. Hpc. 1276, 32 ; dat. Arstt. Rhet. 2, 4, 21 ; acc. Pol. 16, 37, 3 ; au pass. Dém. 242, 16.
παρενοχλέω, Einen daneben, während dessen beunruhigen, belästigen ; τινί, Arist., παρηνώχλουν τοῖς Καρχηδονίοις Pol. 1.8.1 (wie Plut. Timol. 3); aber auch c. accus., 16.37.3, wie Plut. Rom. 21 u. öfter ; pass., παρηνώχλησθε Dem. 18.50, παρενοχλούμενος ὑπʼ αὐτῶν Pol. 3.53.6, Sp.
παρενοχλέω
fut. ήσω
- to trouble greatly, NTest.:—Pass., καὶ ὑμεῖς παρηνώχλησθε (2nd pl. perf. pass.) Dem.