παρενήνοθε
παρενήνοθε, is placed beside
παρενήνοθε,
- = παράκειται, ἡμετέρη . . τοίη π. μῆτις A.R. 1.664; of. ἐνήνοθε.
παρ·ενήνοθε, 3 sg. pf. ou ao. 2 d’un verbe inus. s’approcher, se présenter, pénétrer dans, abs. A. Rh. 1, 664 ; dat. Orph. Lith. 628.
Étym. cf. ἐπενήνοθε et κατενήνοθε.
παρενήνοθε, dabei oder daran sein, daran haften ; Ap.Rh. 1.664 ἡμετέρη μέν νυν τοίη παρενήνοθε μῆτις, unser Ratschluß war dabei ein solcher ; Orph. Lith. 628 εἰ κρυερὸς μάρπτων πυρετὸς παρενήνοθε γυίοις. Vgl. ἐπενήνοθε u. κατενήνοθε.