παρενθήκη

παρεν-θήκη, ἡ,

• something put in beside, addition, τοιήνδε . . παρενθήκην ἐποιήσατο, of works undertaken in completion of others, Hdt. 1.186; παρενθήκην ἔχρησε ἐς Μιλησίους delivered an oracle by way of parenthesis, Id. 6.19; τοῦ λόγου π. ποιεέσκετο τήνδε, ὡς . . Id. 7.5, cf. 171; ἑτέρας τοῦ πολέμου π. ἐποιεῖτο undertook other business in the intervals of the war, Plu. Pomp. 41; π. ὄψου, = παροψώνημα, Poll. 6.56; of a remedy interposed in a difficult situation, Lib. Or. 59.95.
• • II smaller wares taken as an addition to the cargo, opp. ἡ ἐμπορία, Plu. Symp. 2.151e, cf. Poll. 1.99, Hsch.

παρενθήκη, ἡ, Zwischensatz, Einschiebsel, Her. 1.186, 6.19 ; λόγου, eine nicht notwendige Einschaltung in eine Rede, Abschweifung, 7.5, 171 u. Sp., wie Plut. ἑτέρας δὲ τοῦ πολέμου παρενθήκας ἐποιεῖτο, um den Krieg nämlich in die Länge zu ziehen, Pomp. 41 ; ἐν παρενθήκης μέρει, nebenbei, Sp. Bei Poll. 1.99 Ballast.

παρενθήκη παρ-ενθήκη, ἡ,

• something put in beside, an addition, appendix, Hdt.; παρενθήκην ἔχρησε ἐς Μιλησίους delivered an oracle by way of parenthesis, Hdt.